Ne ihanet ettin, Ne de çekip gittin. Ne arkamdan vurdun, Ne de çıkar aradın. Yok senin gibisi.
Sağol yalnızlık. Dostluğun için, Birazcık olsun, Bana değer verdiğin için...
Kuru kalabalık olmasın varsın Şu yalan dünyayı yalanlar sarsın Sen kış ortasındaki baharsın Umudum sen, iyi ki varsın Yalnızlık
Dogrudan yana oldum ömrüm boyunca, Haklıyı haksızı anlattım durdum. Ne açlar gördüm hain oldu doyunca, Sonunda kimsesiz bir dünya kurdum..
'güven olmuyor' diyorsun, 'hiç kimseye güvenilmiyor' diyorsun... doğrudur Yalnızlık, doğrudur canımız dahi terk edip gidiyor ihanet ediyor yaşadığı bedene?! ...
Bardakta eksilen çay, Tablada yanan sigara gibi Eriyip heder oldu işte ömrümden bir gün. Kim haklı, neden haklı? Derken iki günün tasası Bugün yaşadığım Yalnızlık, yarın duyacağım hasret.
Yüreğimin acısı... Gerçekliğini boşa çıkaracak mısın? Kurduğun kelimelerin Bahanesi misin, Ey sevdam ! Sen solurken her saniye, bir miktar daha gidiyorsun ömrümden, Her dem yüküm ağırlaşıyor, gece zifir-i humma oldu ruhuma,. Tükenmekte damarıma giden kan , bu can yorulmakta sana, Oysa tutunmak istiyorum düşerken kollarına, Oysa yanında olmak istiyorum ellerin dolaşırken başımda…. Senin yanında kurmak istiyorum hayallerimi, Bakarken Kara gözlerine yeniden doğmak istiyorum yine, İsmini haykırmak istiyorum doya doya… Söyle Nasıl anlamsızlaşır yaşanan anlar? Nasıl anlatırım sensiz doğan her güne senle başladığımı sana? Daha Hangi kelime, hangi tümce kurulur bu sevdaya… Kendimde seni geçmişinden arındırdım oysa. Tertemiz bir sayfada başladım sana… Zamanı geldi, Sil at yüreğinden beni dedin. Yapamadım… Yapamazdım da… Savaş başlattım yüreğimden beynime akın akın Düşler, düşünceler aktı yüreğimden beynime Oysa sen hiç bilmedin yaşadıklarımı, hiç hissetmedin acılarımı, Biriken gözyaşlarımı elinle hiç tutmadın gözlerimde… Ve , Yenildim seni sevmeye… Ve , İşte yeniden başladım sana… Sana bırakıyorum artık zamanı… Zor olan sevmek mi? Yâda hiçe sayıp her şeyi, gitmek mi?